آموزش قواعد عربی سوم راهنمایی

  دبیر درس عربی 3.4:جناب آقای رحمانی

آموزش قواعد عربی سوم راهنمایی
فعل مضارع : برانجام دادن کار یا روی دادن حالتی در زمان حال اطلاق می شود .
مانند: یَکتُبُ ...... می نویسد
فعل مستقبل : بر انجام دادن کار یا روی دادن حالتی در زمان آینده اطلاق می شود .
مانند : سَیَکتُبُ و سَوفَ یَکتُبُ ........ خواهد نوشت
فعل امر : انجام دادن کار یا روی دادن حالتی را از شخص مورد نظر درخواست می کند یا دستور می دهد.
مانند: اُکتُب ....... بنویس
فعل نهی : بر بازداشتن کسی از کاری دلالت دارد .
مانند : لا تَذهَبوُا ...... نروید

فعل ماضی منفی (نفی ماضی) : عدم انجام کار در زمان گذشته را نشان می دهد.

مانند: ما سَجَدتُم ....... سجده نکردند

فعل مضارع منفی (نفی مضارع) : عدم انجام کار در زمان حال را نشان می دهد .

مانند : لا تَخرُجانِ ....... خارج نمی شوند

اسم اشاره

مذکر

هذا (اسم اشاره به نزديک) مانند : هذا صِراطٌ مستقيمٌ.

ذلک (اسم اشاره به دور) مانند : ذلک فَضْلُ الله .

مؤنث

هذه (اسم اشاره به نزديک ) مانند : لا تَقْرَبا هذه الشَّجَرة .

تلک (اسم اشاره به دور ) مانند : تلک الْجَنَّة ُ .... .

اسم اشاره مثني:

الف) مذکر :

هذان ِ - هذين ِ مانند: هذان ِ طالبان ِ . هذین ِ طالبَین ِ

ب) مؤنث :

هاتان ِ هاتَين ِ مانند: هاتان طاِلبَتان ِ . هاتَین ِ طالِبَتَین ِ

اسم اشاره جمع :

الف ) نزدیک هؤلاء

ب ) دور اولئک


کلمات پرسشي:

هَل = آيا ؟ ¬ هل انتم مسلمون ؟

ما = چه چيزي ؟ ¬ ما هذا ؟

مَن = که، چه کسي ؟ ¬ مَنْ المُؤمِنُ؟

أين = کجا ¬ أين بقيّة الله ؟

کلمات جواب:

در جواب پرسش هايي که با «هل» آغاز مي شوند:

نَعَم لا
در جواب پرسش هايي که با «أينَ» آغاز مي شوند.

تَحتَ فَوقَ جَنْب أمام خَلْف عَلي فِي

کلمه:

الف ) اسم : براي معرفي اشياء و اشخاص به کار مي رود.

مانند : علي ، حسن

ب ) فعل: داراي زمان و مفهوم انجام کار يا داشتن حالت است.

مانند : ذَهَبَ، کَتَبَ

ج ) حرف: حرفها غالباً همراه اسم يا فعل بکار مي روند.

مانند: في الصَفِ، عَلي المِنضَدَةِ.

علامت اسم:

الف ) ال ¬ مانند : خَلَقَ اللّهُ السّماواتِ و الارْضَ بالْحَقّ



ب ) تنوين ¬ مانند : هذا کِتابٌ مُصَدِقٌ .

اسم:

الف) مفرد : اسمهايي که براي يک نفر يا يک چيز به کار مي رود.

مانند : طالب - مؤمن - شاکر

ب ) مثني : اسمهايي که براي دو نفر يا دو چيز به کار مي رود، که براي مثني کردن از علامت «ان ِ» يا «يْن ِ» استفاده مي کنيم.

مانند : صديقان ِ مُسْلِمَيْن ِ

ج) جمع : اسمهايي که براي چند نفر يا چند چيز به کار مي رود، که براي جمع کردن از علامت «ونَ» يا «ينَ» يا «ات» استفاده مي کنيم.

مانند : المومنونَ المؤمنينَ المؤمنات

اسمهاي جمع :

الف ) جمع مذکر سالم: اسمهايي که با علامت «ونَ» و «ينَ» بسته مي شوند، فقط براي مذکر به کار مي روند.

مانند : المؤمنون َ المؤمنين َ

ب ) جمع مؤنث سالم: اسمهايي که با «ات» جمه بسته مي شوند، غالباً براي مؤنث (انسان و غيرانسان) به کار مي روند.

مانند : المؤمنات

ج ) جمع مکسر: با تغيير دادن حروف و حرکات اسم مفرد، جمع مکسر ايجاد مي شود (انسان و غير انسان).

مانند: تلاميذ

قواعد عربی 2 (معرفه و نکره)

قواعد عربی(2)عمومی درس (1)-معرفه ونکره
اسم:از نظر اینکه برای ما شناخته شده باشد یا نباشد ،به دو نوع تقسیم می شود:
الف)اسم نکره: برشخص یاچیز نامعیَّنی دلالت دارد:کتابٌ،طالبٌ،ذئبٌ .نکره علامت خاصی ندارد .واسمی نکره است که جزء موارد شش گانه اسم معرفه نباشد تنوین لزوماًعلامت نکره نیست.اسمهای علم اگر تنوین داشته باشند بازهم معرفه هستند

ب)اسم معرفه : بر شخص یاچیز مشخص ومعینی دلالت
دارد:اللّه،تهران،المعلّم،هذا،الّذی،انتَ.....

در زبان فارسی اصل بر این است که همه اسم ها معرفه اند لذا برای نکره کردن آنها یکی از دوکار زیر را انجام می دهیم :
الف) آوردن « ی » نکره در آخر آن : کتاب .......کتابی ب)آوردن «یک » در اول آن : کتاب ..........یک کتاب
در میان اسمهای معرفه{اسم علم،ضمیر،اشاره،موصول}به خودی خود معرفه هستند.امّآ{مُعَرَّف به الف لام ،معرَّف به اضافه}به روش خاص معرفه می شوند.رجلٌ (الرّجل)/کتابٌ(کتابُ المعلِّمِ)
اما در زبان عربی اصل بر این است که کلمات نکره هستند .به عبارت بهتر همه کلمات در زبان عربی نکره اند مگر اینکه جزو یکی از موارد ششگانه معرفه باشند.

انواع اسمهای معرفه:
1)علم: هرگاه فردی را ازمیان افراد یک جنس انتخاب کنیم ونام مشخصی را بر او بگذاریم،در زبان فارسی آن را
«اسم خاص» ودر زبان عربی«عَلَم» می گوییم:ایران،تهران،زریبار،علی،زاگرس........

2)ضمیر:انواع ضمیر جزء معرفه است:منفصل مرفوع(هوَ، هما، هم....) منفصل منصوب(اِیاّهَ،اِیاّهما..)،متصل مرفوع (ا،و،ت،ی.........)متصل منصوب ومجرور(هُ،هما،هم،ها،هما،هُنّ،کَ،کما،کُم..........)

3)موصول:موصول عام((مَن،ما))موصول خاص((الّذی،الّتی،اللذانِ،اللّتانِ،الّلاتی،الّذین..))

4)اسم اشاره:اسم اشاره مذکر((هذا،هذانِ،هذَینِ،ذاکَ،ذلِکَ....))اسم اشاره مؤنث((هذه،هاتانِ،هاتَینِ،تِلکَ،تانِکَ...)

مشترک مذکرومؤنث((هؤلاء،اولئـک،اولالکَ)) اشاره به مکان((هُنا،هُناکَ،هنالِکَ))
5)معرفه به«ال»: هر اسمی که دارای«ال» باشد(بجز اسمهای علم):المعلّم،المدرسه،الذئب،الراعی